Close
(0) items
You have no items in your shopping cart.
All Categories
    Filters
    Change Language
    Search

    باغسازی ایتالیایی

    در زمان های بسیار دور قبل از آنکه اولین باغ توده­ای در انگلستان بوجود آید ، طراحی باغ در ایتالیا ، همانند دیگر تغییرات محیطی دوره تحولی وسیعی را شروع کرد و سبک مزبور بتدریج تا اوایل قرن شانزدهم به کشورهای مجاور مانند فرانسه برده شد .

    باغ ایتالیایی کلاسیک، که به عنوان باغ رنسانس شناخته می ­شود، سبک جدیدی از باغ است که در اواخر قرن 15 با ویلاهای موفقی در رم و فلورانس شناخته شد. پیش از این، باغ­های قرون وسطی ایتالیایی، باغ­هایی درونگرا بودند، به وسیله ­ی دیوارهایی محصور شده که به سبزیجات، میوه­ ها و گیاهان دارویی اختصاص یافته بودند (برای تفکر و دعا کردن در باغ صومعه). باغ رنسانس ایتالیایی دیوار بین باغ، خانه و منظر بیرون را شکست تا نگاهی برونگرا از نظر فیزیکی و ذهنی ایجاد کند و عمدتا برای اهداف خوش گذرانی و همچنین باغ تولیدی (خوراکی) ایجاد می­شد.

    باغ­های رنسانس ایتالیا ،از طریق کشف مجدد توسط پژوهشگران رنسانس از مدل­های رومی کلاسیک، از آرمان های کلاسیک نظم و زیبایی الهام گرفته شد، و برای لذت بردن از باغ و منظر، از بیرون از باغ، برای تفکر، و برای لذت بردن از مناظر، صداها و بوهایی که باغ در خود دارد، پدید آمد. باغ های اولیه رنسانس با تونل­ های سبز، درختان برای سایه اندازی و یک باغ مخفی (secret garden) محصور شده طراحی شده اند.

    در اواسط قرن شانزدهم، شکوه و عظمت به عنوان فضیلت حساب می­شد و باغها بزرگتر، مجلل ­تر و متقارن­ تر شدند، با آب نماهای زیاد، مجسمه ها، استخرها و بسیاری از ویژگی هایی که خانواده ی مدیچی و دیگر خانواده های ثروتمند، برای نشان دادن قدرت و توان خود به بازدیدکنندگان نمایش میدادند.( باغ  یک نمادی از نمایش سیاسی بود که قدرت، خرد، نظم، زیبایی و شکوهی که مدیچی به فلورانس آورده بود را نشان میداد).

    باغ­های سنتی ایتالیایی در طراحی به صورت رسمی هستند، با بسترهای هندسی متقارن به شکل مربع، مستطیل یا مثلث، از وجود منحنی جلوگیری می­کند. ویلا به عنوان یکی از ویژگی­ های باغ می­باشد، معمولا در منظر مرکزی مورد توجه قرار دارد، اما دید از پنجره­ ها و درهای ویلا نیز همانقدر اهمیت دارد. نظم و تعادل از اهداف طراحی هستند که قدرت انسان بر طبیعت را نشان می­دهند.

    گیاهان آرایش شده به شکل لبه­ های هندسی یا هرس شده (گیاهان شکل داده شده، بریده شده و به شکل­های جالبی بریده می­شوند) همیشه سبز هستند، بنابراین رنگ غالب سبز است - هرچند شاخ و برگ درختان یا درختچه­ ها در طیف گسترده از سایه ­ها از روشن تا سبز تیره، و همچنین برخی به رنگ نقره، برنز یا طلا وجود دارند.

    بعضی از رایج­ترین گونه ­های گیاهی شامل Buxus spp. و سرو ایتالیایی( Cupressus sempervirens )، laurel، yew، رزماری و جونی پروس هستند. این گیاهان همچنین برای جدا کردن بخش های مختلف باغ - که هر گیاه با توجه به مشخصات خاص خود-استفاده می­شود  و به عنوان یک پس زمینه برای مجسمه ­ها و آب نماها استفاده می­شود. البته این کار نیاز به نیروی زیادی برای حفظ شکل دقیق گیاهانی دارد که می­خواهند در یک فرم طبیعی تر رشد کنند. از آنجا که باغ به عنوان بخش فرعی خانه در نظر گرفته می­شود، آن به همان شیوه، با مقدار زیادی از هنر باشکوه و مجلل، تزئین می ­شود. مجسمه­ های خدایان رومی، الهه ­ها و قهرمانان افسانه ­های باستانی رایج هستند.

    درختان لیمو در گلدانهای قرمز مایل به قهوه­ای یک دکوراسیون معمول برای حیاط و یا محل­های نشستن هستند و مجموعه ­های بزرگتر مرکبات اغلب بر روی چمن­ ها برای فصل رشد قرار می گیرند (و به محل ساخته شده (limonaie) منتقل می­ شوند؛ در خانه­ های لیمو: چون مرکبات به سرما مقاوم نیستند، خانه ­ها برای زمانی ست که هوا سرد میشود.

    درختان میوه اغلب به عنوان طاق (آرک) و یا بالای سایه ­بان­ ها هرس می ­شوند، یا در مقابل دیوار جنوبی برای رسیدن به موقع میوه، تربیت می­ شوند.

    باغ­های ایتالیایی به طور کلی فاقد گل هستند؛ اگر گل داشته باشند، معمولا در دسته ­های پراکنده در مناطق مختلف و یا در بسترهای متراکم  در اطراف یک گیاه مرکزی بلند یا مجسمه پخش ش­ده اند.

    پیاده ­روهای ماسه ­ای یا سنگی، حیاط­ ها و دیوارها، به جای چمن ­های وسیع که در باغ­های انگلیسی وجود دارد، از عناصر شاخص باغ ایتالیایی است. دیوارها و ساختارهای دیگر اغلب با گیاهان رونده مانند، پاپیتال، پیچ امین الدوله یا گل سرخ بالارونده پوشیده شده و سایبان، ایوان و عمارت با گل­های بالارونده مانند ویستریا یا انگورپوشیده شده است.

    ویلاها بر روی تپه ­ها در حومه یا دامنه ­های کوه قرار داشتند که نه تنها دیدهای خوبی را ارائه می­دادند، بلکه فضای خنک تری ایجاد میکرد و از مالاریا که در دره­ ها وجود داشت در امان نگه داشته می­شد (و ناخودآگاه از طاعون که در حومه شهرها و پایین شهر تلفات زیادی داشت دور نگه داشته می­شد).

    از آنجایی که سایت در سطح شیبدار قرار دارد، باغ­ها در سطوح مختلف، یا تراس ­ها قرار گرفته ­اند و به وسیله ­ی راه ها و مسیرهای پلکانی کوتاه متصل می­شوند مکان­ هایی هم برای لذت بردن از منظرهای اطراف و همچنین دیدن باغ از بالا قرار گرفته ­اند.

    تراس­ها باغ را به بخش ­های مختلفی تقسیم می­ کنند.با نگاه کردن از ویلا به پایین، تراس ­ها یک منظر هنری ایجاد می­کنند. همیشه یک مسیر رسمی یا تفرجگاهی که به وسیله ­ی لبه ­های هرس شده رسمی مرتب شده اند وجود دارد، جایی که یک خانواده یا بازدیدکنندگان ممکن است برای دیدن باغ در آن قدم بزنند.

    باغهای ایتالیایی شامل یک باغ مخفی، یک فضای خصوصی محصور در باغ، با الهام از راهروهای صومعه ­های قرون وسطی  شاید یک حیاط خلوت که با انگور تزئین شده  و یا فقط یک نیمکت خالی  و اغلب یک اتاقک، یک غار مصنوعی که با مجسمه و گاهی اوقات مبلمان پر شده است، می­باشد.

    آب یک عنصر اصلی در باغ ایتالیایی در آب و هوای گرم است که ممکن است .فقط یک چشمه سنگ مصنوعی باشد که نقطه کانونی باغ یا یک استخر انعکاسی را تشکیل می­دهد. اما بعدا در رنسانس، پیشرفت در هیدرولوژی به این معنی بود که باغ ها به فواره­ ها و آبشارهای باشکوه و با جزئیات بیشتر مجهز شده بودند. عملکرد اصلی آب، آبیاری بود، اما چشمه ­ها، نهرها و حوضچه ها برای ایجاد جذابیت و زیبایی باغ ها افزایش یافت.

    مناطق مختلف ایتالیا بر شکل و عملکرد باغ­ها تأثیر می­گذارند که براساس آب و هوا، جغرافیا و تاریخ شکل می­گیرد.حتی باغ­های معاصر تحت تاثیر فرهنگ، اندیشه و تاریخ ایتالیا قرار دارند. باغ ایتالیایی کامل باید فضای سایه ­ای برای نشستن داشته باشد و به تلاش ­هایی برای ایجاد نمای سبز بپردازد. باغ­های ایتالیایی نیز تحت تاثیر بسیاری از سبک ­های دیگر باغ ­های اروپایی، به خصوص باغ ­های فرانسه و انگلیسی قرار دارند.

    Leave your comment
    Blog archive